Zenuwen en eactiveerd brein

Toen ik nog fibromyalgie en veel pijn had kwam ik wel eens een arts of therapeut tegen die niet wist wat hij met mijn klachten aan moest.Vaak kwamen ze dan tot de conclusie dat het wel “tussen mijn oren” zou zitten. Met andere woorden: ik verbeeldde het me maar.

Intussen weet ik wel beter en ben ik gelukkig van de klachten af. Hoe mijn reis om van fibromyalgie af te komen is geweest kun je in dit blog lezen. Bijkomend voordeel is ook dat ik niet meer met dat soort artsen te maken heb. Maar die opmerking “het zit tussen je oren” blijkt nu toch waar te zijn, alleen niet zoals die arts dat toen bedoelde.

Hoe voel je pijn?


Als je je enkel verstuikt dan zeg je: “Mijn enkel doet pijn.” Of aan het einde van de werkdag heb je pijn in je rug omdat je te lang in dezelfde houding hebt gezeten. Maar wist je dat de pijn niet echt in dat deel van je lichaam zit, maar in je brein?

Wat wij pijn noemen begint als een signaal, ook wel een prikkel genoemd, in ons zenuwstelsel. Ons zenuwstelsel bestaat uit zenuwen die door ons hele lichaam zitten. Een groot deel daarvan dient als voelsprieten van de hersenen. Zo blijft je brein zich bewust van waar je bent, wat je voelt, of je het koud of warm hebt, of dat je in gevaar bent. Als je bijvoorbeeld met je hand tegen een hete kachel aankomt, dan zorgt je brein ervoor dat er een signaal naar je spieren gaat zodat je hand teruggetrokken wordt.

Er gaat dan een signaal van de plek waar je contact hebt met de kachel via het zenuwuiteinde en je ruggenmerg naar je brein. Voor pijn heeft je lichaam speciale sensoren in de zenuwuiteinden. Je hersenen interpreteren de prikkel en beslissen of je pijn voelt of niet. Totdat je brein daadwerkelijk besluit dat je pijn hebt is er nog geen pijn, alleen een prikkel. Je voelt pijn dus met je brein.

Je brein interpreteert de prikkel in combinatie met je emoties of je stemming. Je ziet dus hier al dat je eigen emoties en stemming invloed heeft op hoe (en of) jij pijn ervaart. Dit verklaart ook waarom mensen in bepaalde situaties, als ze heel veel adrenaline hebben of heel erg blij zijn, niet zo snel pijn voelen. Ik heb op een heel leuk event een vuurloop gedaan en daarvoor heb je een sessie waarbij je heel erg focust op je eigen kracht en je dromen. Je gaat letterlijk door het vuur voor je droom. En dan ga je! Je loopt over hete kolen en je voelt het niet. Mensen kunnen zich ook urenlang laten prikken met naalden voor een mooie tattoo. Je accepteert de pijn, het hoort er nou eenmaal bij en je krijgt er iets moois voor terug.

Chronische stress wordt chronische pijn


Bij chronische pijn is er iets anders aan de hand. De pijn komt van een plek (of plekken) in je lichaam waar geen schade is, dus waar geen duidelijk oorzaak voor de pijn is. Bij fibromyalgie en pijn is dit ook het geval. Het gaat hierbij mis met de interpretatie van prikkels door het brein. De oorzaak daarvan wordt de laatste tijd gezocht in centrale sensitisatie, een overbelasting en overprikkeling van je zenuwstelsel. Hierdoor wordt je gevoeliger voor pijn en voel je sneller pijn omdat niet alleen pijnprikkels als pijn worden geïnterpreteerd, maar ook licht, geluid, de druk van kleding op je huid of processen in je lichaam zoals het verwijden of vernauwen van bloedvaten. Alles gaat pijn doen.

Centrale sensitisatie wordt vaak veroorzaakt door chronische stress. Maar de chronische pijn die het veroorzaakt wordt ook weer een bron van stress. Daarbij komt het vaak voor dat je bang wordt voor de pijn, wat kan leiden tot een depressieve stemming. Aangezien je emoties en stemming medebepalend zijn voor de pijn die je voelt heeft dit ook een negatieve invloed op de pijn. Zo kom je in een vicieuze cirkel.

Zet je alarm uit


Je brein is nu eigenlijk een brandalarm dat te scherp is afgesteld. Normaal gesproken gaat het af als er rook gedetecteerd wordt en dan wordt de brandweer gealarmeerd die de brand blust. Nu gaat het alarm al af als je met een vleugje parfum op langsloopt. De brandweer wordt steeds opgeroepen, verbruikt heel veel water en energie maar kan niets vinden. Uiteindelijk raakt de brandweer uitgeput, zoals ook met jouw lichaam gebeurd.

Fibromyalgie en pijn zit dus letterlijk tussen je oren. Je zenuwstelsel is overbelast en kan de stroom aan prikkels niet meer goed verwerken, wat leidt tot chronische pijn en vermoeidheid. Het zit niet in je lichaam, er is geen permanente schade.

En dat is goed nieuws want dat betekent ook dat herstel mogelijk is.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe blogs en recepten? Abonneer je dan op mijn Updates uit mijn tiny office !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

App mij
Stuur me een app!
Hallo, hoe kan ik je helpen?